อำเภอบางปะกง

            ความเป็นมา ชื่ออำเภอ “บางปะกง” นี้สันนิษฐานว่าคงตั้งตามชื่อของแม่น้ำที่ไหลผานเมือง แม่น้ำสายนี้เปรียบเสมือน เส้นเลือดที่หล่อเลี้ยงชีวิตผู้คนมาเนิ่นนานแล้ว ประการสำคัญยังเป็นช่วงปากแม่น้ำซึ่งพื้นที่มีความอุดมสมบูรณ์เป็นพิเศษ ประชาชนส่วนใหญ่ได้อาศัยเพาะปลูกเลี้ยงชีพมาโดยตลอด แม้ว่าในปัจจุบันพื้นที่ของอำเภอบางปะกง จะถูกจัดสรรและพัฒนาเป็นพื้นที่สำหรับการลงทุนในอุตสาหกรรมประเภทต่างๆ ไปมากแล้วก็ตาม ส่วนชื่อแม่น้ำ “บางปะกง” นั้น ผู้เฒ่าผู้แก่ได้เล่าต่อๆ กันมาหลายชั่วอายุคนว่า เป็นการเรียกตามชื่อของ ปลาชนิดหนึ่งซึ่งมีอยู่มากในแม่น้ำแห่งนี้คือ “ปลาอี้กง” ต่อมา “แม่น้ำปลาอี้กง” ได้เพี้ยนเป็น “แม่น้ำบางปะกง” และเรียกต่อกันมาจนถึงทุกวันนี้ การจัดตั้งที่ว่าการอำเภอนั้นไม่ปรากฏหลักฐานว่าตั้งขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่มีเพียงหลักฐานว่าในช่วงระหว่างปี พ.ศ. ๒๔๕๐ ได้ใช้ศาลาการเปรียญวัดคงคาราม ตำบลบางปะกง อำเภอบางปะกง เป้นที่ว่าการอำเภอ ถัดมาอีก หนึ่งปีจึงได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางปะกง บริเวิณหมู่ ๖ ตำบลท่าสะอ้าน จนถึงปัจจุบัน อยู่ห่าง จากตัวจังหวัดตามทางหลวงหมายเลข ๓๑๔ มาทางทิศใต้ประมาณ ๒๒ กิโลเมตร อยู่ทางฝั่งขวาของแม่น้ำบางปะกงอำเภอบางปะกงมีพื้นที่โดยประมาณ ๒๕๗.๘๙๓ ตารางกิโลเมตร ลักษณะพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม ปากแม่น้ำเหมาะแก่การเพาะปลูก พืชที่ปลูกมากได้แก่ ข้าว ส่วนพื้นที่ที่อยู่ติดแม่น้ำประชาชนประกอบอาชีพ ประมงเป็นหลัก โดยแบ่งการปกครองออกเป็น ๒ ส่วน คือ การปกครองส่วนภูมิภาค แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น ๑๒ ตำบล ๑๐๗ หมู่บ้าน ได้แก่

การปกครองส่วนท้องถิ่น ประกอบด้วยเทศบาล ๑๐ แห่ง และมีองค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.) ครบทุกตำบล  

เอกสารอ้างอิง: มาลี แดงดอกไม้. (๒๕๔๒). ฉะเชิงเทรา : เมืองเกษตร-อุตสาหกรรม. กรุงเทพฯ: แสงปัญญาเลิศ.