วัดเตาปูน ตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2345 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นวัดเก่าแก่ เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์เมื่อครั้งที่สมเด็จพระเจ้าตากสินนำกองทัพฝ่าวงล้อมพม่าออกจากกรุงศรีอยุธยา มุ่งสู่หัวเมืองชายทะเลด้านทิศตะวันออกสู่จันทบุรี เพื่อระดมไพร่พลก่อนที่จะกลับไปกอบกู้เอกราช ครั้งนั้นกองทัพทหารหมู่หนึ่งได้ตั้งค่ายที่บ้านเสม็ด ซึ่งต้นกระโดนสูงใหญ่เป็นจุดหมายที่ชาวบ้านเชื่อว่าคือบริเวณที่ตั้งของวัดเตาปูนในปัจจุบัน ส่วนชื่อวัดเตาปูนนั้นสันนิษฐานว่ามาจากสมัยรัตนโกสินทร์ มีแม่ทัพเดินทางมาทางชายทะเลแถบหัวเมืองบางปลาสร้อย (เมืองชลบุรีในปัจจุบัน) และได้สร้างวัดขึ้นโดยให้สร้างเตาเผาอิฐและเผาปูน เพื่อใช้ในการสร้างศาสนสถานภายในวัด ได้แก่ โบสถ์ เจดีย์ รวมทั้งนำมาสร้างพระประธานและพระอัครสาวกภายในโบสถ์
พระอุโบสถหลังเก่า
         พระอุโบสถหลังเก่า เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนขนาดเล็ก เครื่องบนเป็นไม้ หลังคาทรงจั่วมี 2 ดับ ผนังด้านนอก มีชายคาปีกนกทั้ง 4 ด้าน รับด้วยคันทวยไม้ มีความกว้างด้านสกัด 8.75 เมตร ความยาวด้านแห 11.15 เมตร จำนวน 5 ห้อง ห้องด้านหลังก่อผนังทึบ เจาะประตูทางเข้าที่หนังหุ้มกลอง ด้านหน้าและด้านหลังทึบ โดยมีการเจาะประตูด้านแปฝั่งทิศใต้เพิ่ม 1 ช่อ
ภาพจิตรกรรมฝาผนังในพระอุโบสถหลังเก่า                   
         ภาพจิตรกรรมฝาผนังภายในพระอุโบสถวัดเตาปูน ส่วนใหญ่เป็นภาพเกี่ยวกับอดีตพุทธในลักษณะต่างกัน 3 แบบ คือ นั่ง นอน และยืน บนพื้นสีน้ำเงินและน้ำตาลในแบบซ้ำกัน โดยมีการแบ่งผนังแต่ละด้านออกเป็นแถวหรือเป็นช่องสี่เหลี่ยม เพื่อบรรจุภาพอดีตพุทธลงไป