ขนมใส่ไส้ หรือที่เรียกกันว่า “ขนมสอดไส้” เป็นขนมไทยโบราณที่เป็นเอกลักษณ์ทั้งในด้านรสชาติที่กลมกล่อมและความประณีตในการห่อด้วยใบตอง
        ขนมใส่ไส้ ประกอบด้วย 3 ส่วนสำคัญ ได้แก่
         ตัวไส้ (ไส้กระฉีก): ทำจากมะพร้าวทึนทึกขูดเส้น ผัดกับน้ำตาลปี๊บจนเหนียว มีกลิ่นหอมของควันเทียนและรสหวานมัน
         ตัวขนม (แป้ง): ทำจากแป้งข้าวเหนียวผสมกับแป้งท้าวยายม่อม นวดกับน้ำใบเตยคั้นสด ทำให้ได้แป้งที่มีสีเขียวอ่อนและเนื้อสัมผัสที่เหนียวนุ่ม
         หน้าขนม (กะทิ): ทำจากกะทิสดผสมแป้งข้าวเจ้าและเกลือเล็กน้อย กวนจนข้นพอดี ให้รสสัมผัสเค็มมันตัดกับความหวานของไส้ได้อย่างลงตัว
         ขนมใส่ไส้ต่างจากขนมอื่นคือ การห่อด้วยใบตอง ซึ่งต้องอาศัยทักษะความชำนาญ ดังนี้   
         1.  นำตัวขนมที่ปั้นหุ้มไส้แล้ววางลงบนใบตอง
         2.  ตักหน้ากะทิหยอดทับด้านบน
         3.  ห่อใบตองเป็นรูปทรงกรวยแหลม (ทรงสูง)
         4.  คาดด้วย “ใบมะพร้าว” แล้วเกล็ดด้วยไม้กลัดทางมะพร้าว เพื่อยึดใบตองให้แน่นหนา
         คุณค่าหรือเอกลักษณ์
         รสชาติ: เป็นการผสมผสานระหว่างความเหนียวนุ่มของแป้ง ความหวานหอมของไส้มะพร้าว
และความเค็มมันของกะทิสด
         ความเป็นมงคล: ในสมัยก่อนมักใช้ในงานบุญ งานแต่งงาน หรือเทศกาลต่างๆ เพราะเชื่อว่าเป็นขนมที่สื่อถึงความรัก ความกลมเกลียว และความประณีต